کوین بومی و توکن
کوین (Coin) معمولاً دارایی بومی یک شبکه است و برای کارمزد، وثیقه یا امنیت همان شبکه استفاده میشود. توکن (Token) با قرارداد یا استانداردی مانند ERC-20 روی یک شبکه میزبان ساخته میشود. یک نام تجاری ممکن است نسخههای متفاوت روی چند شبکه داشته باشد؛ این نسخهها از نظر قرارداد و ریسک یک دارایی فنی واحد نیستند.
قرارداد چه اختیاری دارد؟
علاوه بر عرضه، بررسی کن آیا مدیر میتواند ضرب، توقف انتقال، مسدودکردن نشانی، تغییر کارمزد یا ارتقای منطق قرارداد را انجام دهد. قابلارتقا بودن الزاماً بد نیست، اما اعتماد لازم را تغییر میدهد. مالکیت رهاشده نیز بهتنهایی نبود راه سوءاستفاده را ثابت نمیکند.
پل و دارایی بستهبندیشده
انتقال توکن میان شبکهها معمولاً جابهجایی مستقیم نیست؛ ممکن است دارایی در یک سمت قفل و نمایندهای در سمت دیگر ساخته شود. در این حالت ریسک قرارداد پل، اعتبارسنجها و امکان بازخرید به ریسک دارایی اصلی اضافه میشود.
مثال بررسی
اگر صرافی برداشت USDT را روی سه شبکه ارائه میکند، انتخاب فقط براساس کارمزد اشتباه است. باید شبکه پذیرفتهشده مقصد، نشانی قرارداد، نقدشوندگی همان نسخه و امکان بازیابی واریز اشتباه را بررسی کنی.
چکلیست اصالت
- نشانی قرارداد را از دستکم یک منبع اولیه پروژه تطبیق بده.
- شبکه، تعداد اعشار و نماد را در کاوشگر ببین؛ نام و لوگو کافی نیست.
- اختیارهای مدیر، تمرکز دارندگان و قفل نقدینگی را بررسی کن.
- مجوز خرج نامحدود را فقط در صورت نیاز بده و بعداً لغو کن.